Keman yaylı çalgılara ait bir enstrümandır.Fransızcada violon, İtalyancada violino, İngilizcde violin,Almancada geige,Macarlarda ise hegedü şeklinde telaffuz edilir.Keman sözcüğü Türkçeye Farsçadan gelmiştir.

Keman solo bir enstrüman olarak,eşsiz güzelllikteki ses rengiyle, enstrümanların başında gelebilecek düzeydedir.Buğulu sesi,onun her durumda duyguları açık bir dille anlatabilir bir düzeye getirmiştir.Aynı zamanda orkestraların ve oda müziklerinin vazgeçilmez çalgısıdır. Her türden müziği icra edebilmeye uygun bir ses yapısı vardır.Özellikle duygu yüklü eserlerde vazgeçilmezlerdendir.

Keman yapısı gereği basit bir rezonans kutusuna benzer,uzun bir sapı ve üzerine boylu boyunca gerilmiş dört teli vardır.Görüntüsündeki zariflik onun  mükemmel akustiğine ulaşmak üzere tasarlanmıştır.Gövdesi 38 cm. ve yapımında 70 adet parça kullanılmıştır.

Nota anahtarı olarak sol anahtarını kullanır,sırasıyla sol,re,la,mi olarak sıralan akortlanmış dört teli mevcuttur.En önemlisi teller tam beşli aralık olarak tınlarlar.En ince sesi veren mi teli parlak bir sese sahiptir ve genelde insan sesinin ulaşamayacağı yükseklikteki sesler çıkartır.La ve Re telleri ise duygusal anlatımlar için uygundur,yumuşak tonları her türlü duygusal yoğunluktaki seslerde kullanılırlar.Sol teli ise insansesindeki alto’nun benzeridir. Sol teli ile kuvetli ve orta yükseklikte sesler elde edilebilir.Zengin tınılar yaratılabilir.Keman ses olanakları çok geniş bir çalgıdır ve virtüozların her türlü hayalini gerçekleşt1irebileceği bir enstrümandır. Arpejler,geçitler,diziler,flojeler.. Diatonik,kromatik,modal bütün dizilerde,bağlı, bağsız ya da pizzicato seslendirişlerde yürekten,incelikli bir anlatım gücünü sergiler.

Resim 1a’da kemanın resmini inceleyebilirsiniz.

Orkestralarda birinci keman,ikinci keman diye iki sınıfa ayırılır.Birinci kemanlar genelde yaylı çalgıların en üst partisyonlarını çalarlar,ana temalar,eserin can alıcı bölümleri gibi…
İkinci kemanlar ise birincilere eşlik ederler,bazende ana partisyonları daha iyi duyurabilmek için kullanılırlar.Zaman zaman orkestralarda kemanlar yalnız kalırlar,örnek olarak oda orkestrası eserleri gibi…
Kemanın atası,orta çağ sonu ve rönesansın başlarında yaygın biçimde kullanılan violo dur.17.yüzyıldan sonra kemanın değeri yükselerek sayısız eserin seslendirilmesinde rol almıştır.
17. ve 18. yüzyıllarda Corelli,Tartini ve Vivaldi gibi besteciler keman için eserler yazıp,kemanda üstün teknikler kullnılmasına yol açmışlardır.Bu eserlerde parlak ses renkleri kullanılması gerektiğinden dolayı yüksek frekansta ses elde edebilmek için,tellerin gerilimi arttırılmıştır.Buda kemanda, o zamanlarda bazı değişiklikler yapılmasını gerektirmiştir.Yay güçlendirilmiş ve daha uzun bir hal almıştır,sap kısmında klavye uzunlaştırılarak daha ince sesler elde edilmiş ve sol el tekniğinde virtüoz hareketleri yaratılmıştır.

Enstrümanlar arasında pianodan sonra en geniş solo repartuara sahip olan kemanın 20.yüzyıldaki önemli sanatçıları arasında;

Jascha Heifetz,Isaac Stern,David Oystrak, Yehudi Menuhin,Izshak Perlman,Pinchas Zukermann,Gidon Cremer,Maxim Vengerov bulunmaktadır.