Ertan Ceylan nasıl bir çocuktu; ne olmak istiyordu, ileriye yönelik düşünceleri var mı idi ?

Çok uyumlu,neşeli,sık sık şarkılar mırıldanan,sözel ve fiziksel şiddetten nefret eden,kitap okuma alışkanlığı olan,sinemayı çok seven,gözlem yeteneği iyi ve hayal dünyası zengin bir çocuktum.Doktor,öğretmen ya da pilot olacağım demedim hiç.Rakamlardan hiç hoşlanmadığım halde kendimi İktisat Fakültesinde okurken buldum.Öğrencilik yıllarımda Lübitel marka bir makina aldım.İlk makaram bittiğinde sabırsızlıkla tab için bir fotoğrafçıya gittim.Bana iki gün sonra fotoğrafları alabileceğimi söyledi,ama ısrarım üzerine işlemi öne aldı hatta karanlık odada yaptığı işlemleri izlememe izin verdi.Sıvının içinde yüzen beyaz kağıtlarda görüntülerin belirlemeye başlaması bir sihir gibiydi adeta.Okul sonrası emekli olana kadar özel şirketlerde muhasebe yöneticiliği yaptım ve 2007 nisan ayına kadar hiç fotoğraf çekmedim maalesef.

Digital fotoğraf makinalarının yaygınlaşması günümüzde ne gibi avantaj ve dezavantajlar oluşturmaktadır ?

Dijital makinaların yaygınlaşmasının avantajları daha çok bence. Bir defa ekonomik,masrafı bir kere yapıyorsunuz. Makinanız,hafıza kartınız,bataryanız eskiyene kadar maliyet sıfır.Kompakt makinalar otomatik modlarıyla herkesin fotoğraf çekmesine olanak tanıyor. Zaten bir süre sonra ciddi olanlar,üst düzey makinalarla yola devam ediyor.Analog çekimler yapıp karanlık oda keyfide sürdürülebilir tabi ki.

Çektiğiniz fotoğraflarınızdaki siluetlerin bir hikayesi var mı?

An kareleri çektiğim için hikayeler düzenleme sırasında ortaya çıkıyor.Yansımaları entrümantal müziğe benzetiyorum.Sözlü müzikler dinleyeni yönlendirir.Yüzleri seçilmeyen insanların yansımaları izleyenleri kendi hikayeleriyle baş başa bırakıyor,paylaşım sırasında fotoğrafa ad vermek bile bir yönlendirme gibi geliyor bana.

Yansıma fotografları biraz da el çabukluğu gerektiriyor sanırım,yani çektiğiniz insanların bundan haberleri var mı?

Malum su yoksa yansımada yok.

Yansımalarda çabuk olmak gerekiyor kesinlikle ama dinamizmi yakalamak adına uygun anı bekliyorum sık sık.Silüetleri adım başlangıcında ya da üst üste karelemek eksik hareket duygusu veriyor,silüet ayrışmalarına ve yapılan hareketlerin olgunlaşmasına önem veriyorum.Modeller ise silüetlerini çektiğimi hiç fark etmiyorlar,haberli çekimlerde silüetlerin bile poz vereceklerini düşünüyorum.

Fotograflarınızı renkli bırakmayı tercih etmişsiniz, özel bir nedeni varmı ?

Fotoğraflarımı genellikle siyah-beyaz çekiyorum,renkli olanlar ps.’ta yaptığım denemeler sadece içime sinenleri paylaşıyorum.Yansıma bir tarz belki ama teknik olarak henüz yolumu netleştirmiş değilim.

Fotoğraf çekerken yaşadığınız ilginç bir anı anlatır mısınız?

Bazen yansımasını çektiğim modellerin kendilerini de kareliyorum.Simitçi adlı karemin yansımasını çektikten sonra modelin kendisini çekmek istedim ama ileriden kadraja girmesini istemediğim bir bayan belirdi,onun geçmesini beklerken yanıma geldi hışımla ‘’Bayanların fotoğrafını çekmeye utanmıyor musun?sen git evde eşinin fotoğraflarını çek’’dedi.Tabi hiç cevap vermedim ve yansıma çektiğim için bir defa daha,şükür duyguları kapladı her tarafımı.

Gerçekleştirdiğiniz ve gerçekleştirmek istediğiniz fotoğraf projelerinizden bahseder misiniz? Gelecekle ilgili plan ve hedefleriniz nelerdir?

Yansımalar devam edecek,yolunu yordamını bilmiyorum ama Yansımalar adlı bir sergi açmayı çok istiyorum.

Son olarak söylemek istediğiniz bir şey var mı?

Çok teşekkür ederim röportaj için,selam ve sevgilerimle…

Röportaj: Yasemin Tangören , ilker Kavruk

Yasal Uyarı : Bu sayfadaki tüm yazı ve görseller, www.bisanat.com.tr ve eser sahibine ait olup , kısmen veya tamamen izinsiz olarak alınması, kopyalanması ve kullanılması, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’na göre suç teşkil etmektedir.