Grafik Tasarım Mezunusunuz fotoğrafa yönelmenizde bunun etkisi nedir? şöyle ki bir heves yada hobi mi? Yoksa işinizin bir parçası mı?

Aslında çok eskilerden, belki piyano dersleri gibi klişe bir söz olacak ama “hatta çocukluğumdan beri süregelen bir istekti bu”…Elbette okuduğum bölümün bana kattığı estetik anlayış etkisiyle fotoğrafa yöneldiğim kesin… Fakat okulumuzda gördüğümüz fotoğraf derslerinin çok fazla katkısı olmadı, Daha sonra aldığım bir dizi seminer ve derslerle eksiklerimi tamamladım. Bu derslerden hemen sonra çekime başlamadım tabi. Aradan geçen uzun bir sure sonra yaptığım uygulamalarla kendi kendimi geliştirdim. Bir hobi gibi başlayan fotoğraf bir süre sonra insanların talebiyle de benim dışımda gelişen ciddi bir işe dönüşmeye başladı.


Stüdyodan ziyade dışarı çekimleri görüyoruz fotoğraflarınızda, bu özel bir tercih mi_? Ve dışarıda çekim yapmanın zorlukları nelerdir?

Açıkçası fotoğrafa hobi olarak başladığım için önceleri dış mekanları tercih ediyordum ve bu işime de geliyordu. Zaman içersinde stüdyo ihtiyaç olmaya başladı, Şu an yapım aşamasında olan ve kısa sürede tamamlanacak bir stüdyo hazırlığı içersindeyiz ve bunun için oldukça heyecanlıyız… Stüdyomuz bittikten ve bizler çekime başladıktan sonra bile eminim yine de tercihim dış mekan olcaktır : çünkü, dış mekanın heyecanı ve güzelliği bana gore bambaşka…
Stüdyoda genelde sadece ışık oyunları yapılırken, dış mekanda çeşitlilik çok fazla ve hareket var, Dış mekanda çalışmak son derece zevkli bi kere. Zevkli olan yanı ise zorluğu yani zoru başarmak… Hatırlıyorum da şimdi… İlk üye olduğum sitede biriyle bir tartışmamız bile olmuştu bu konuda… Doğa fotoğrafçısı olan kendileri, “…Bilmem kaç kilometre yol gidiyoruz, gerekise orada kalıyoruz,benzin ve konaklama masrafları cabası ,bilmem kaç kare fotoğraf çektikten sonra içlerinden ancak 2-3 tanesini kullanabiliyoruz. Çünkü hava şartları ve ışık çekim yaptığınız zamanla örtmüşmeyebiliyor. Yani sizin fotoğrafınızda yaptığınız gibi şuraya bulutlu bir gökyüzü şuraya bir sandal şuraya da bir ağaç koyup çekilmiyor bu fotoğraflar…” demişti. Okuyunca çok gülmüştüm… Nedeni ise onların yaptığı tüm bu hazırlıkların yanı sıra benim dünya kadar ilavelerimin oluşuydu . Örneğin, çekim yapılcak mekanı gidip önceden en az bir kez görmek, kurguyu kafada oturtmak, bir, iki hafta öncesinden kostüm ayarlamak, giyilecek kostümlerin renk ayarlamasını mekana gore tasarlamak, düşünülen konsept dahilinde gerekli eksikleri temin etmek, Sponsor kuaförle bir gün öncesinden saçı, makyajı konuşmak… Bazense düşünülen konsepte uygun kıyafet bulamadığında gerektiğinde kostümü dikmek. Model temini ve modelin yüzüne giden konsepti tasarlamaksa başka bir mesele, her modele her ifade ya da konsept gitmiyor.
Genelde belirli saatler arasında çalışabiliyoruz. Işığın tepede olduğu saatlerde oturup beklemek zorundayız. Bazense o ışığa razı olup ve tüm çekimi o gün oracıkta bitirmek durumunda kalabiliyoruz.
Kaldıki tüm bunları sadece benim yapmamsa işin en zevkli yanı… Çünkü ben işin mutfağına bayılırım, sonunda bunları ben yaptım demek en güzel şey bence…

Fotoğraflanızın genelinde bir rengarenklik, pozitif bir hava var neden siyah beyaz değil?
Çalışmalarımdaki renklilik sanırım benim mizacım ve ruh haliyetimle ilgili… Kişiliğimi yansıttığımı düşünüyorum artık ben. Böyle çalışmayı seviyorum, bunu sepia ya da siyah beyaz çalışacağım dediğim çok fotoğrafımı yine farkında olmadan renkleriyle oynayıp sitelere renkli yüklediğimi biliyorum. Elimde değil galiba bu, renkleri, renkli giyinmeyi, renkli dekorları çok seviyorum. Renkleri seviyorum ben… Evim bile rengarenk.


Beğenilen ve mutlaka örnek alınan bir fotoğrafçısınız peki sizin örnek aldığınız yada etkilendiğiniz bir fotografçı var mı ?

Öncelikle teşekkür ederim. Bunu duymak çok hoş. Örnek aldığım fotoğrafçı olmaz mı her fotoğrafçı arkadaşım gibi benim de örnek aldığım pek çok usta var. Ama bunlardan biri var ki onu tek geçerim. Manuel Libres Librodo… Öyle ki hemen hemen hergün onun sitesine girer bir müzik ve onun fotoğraflarını açar saatlerce bakarım. Hatta bunu burdan itiraf etmek zor geldi şimdi ama ağlarım. Evet onun fotoğrafları önünde nedense kendimi tutamıyor ve ağlıyorum. Onun sanatı karşısında dilim tutuluyor ve bir sure konuşamıyorum. Sadece donup kalıyorum… Kadraj, kostüm, ışık, makyaj ve görsel anlatım biçimi, yaklaşımı herşeyiyle dört dörtlük bir sanatçı…

Genelde moda çekimleri yapmışsınız, kıyafet artı çeşitli aksesuvarlarla süslemişsiniz nasıl bir ön hazırlık yapıyorsunuz, kombinasyonlar size mi ait yoksa olanımı değerlendiriyorsunuz?
Bunun cevabını farkında olmadan önceki soruların birinde vermişim. Tüm bunlara ilaveten kombinasyonlarda kardeşlerimle (ki onlarda fotoğraf çekiyorlar ve aynı zamanda modellerim) fikir alışverişinde bulunuyoruz. Ortaya daha güzel şeyler çıkıyor.

Dijital müdahaleyle aranız nasıldır? Sizce fotoğrafın dokusunumu bozuyor yoksa olmaz sa olmaz mı ?

Bir grafikere sorulur mu ? Dijital müdahalerle aram süper . Çok severim ve gerekli de görürüm. Öyle ki bazen kostümü bile ortama uydurduğumu biliyorum . Dijital ortamda yaşadığımız şu günlerde, dijital bir makinayla çekim yapıp, dijital müdahalede bulunmamak bana gore çok saçma. Yani sitelerde bazı üyeler var ısrarla çektikleri gibi vermekten yanalar fotoğraflarını, tabi buda izlenme oranlarındaki düşüklüğün başlıca nedenlerinden sadece bir tanesiymiş gibi geliyor bana. Bence dijital müdahale özellikle dijital fotoğrafın olmazsa olmazlarındandır.


Fotoğrafçılık alanındaki tarzınız ve bu alandaki kariyeriniz hakkında bize neler söyleyebilirsiniz?
Kariyer yaptığımı düşünmüyorum… Daha çok fırın ekmek yemesi gerektiğini düşünenlerdenim kendim için  A ama tarz… Evet bir tarzım oluştu ve oturdu ister istemez. Farkında olmadan yönlendirmişim kendimi şimdi bunu daha iyi anlıyorum. Bir itiraf… Şayet bir gün ölürsem ailemden, sitelerdeki tüm fotoğraflarımı silmelerini istedim. Kişi öldükten sonra hala başarılarıyla anılıyorsa kalıcılık bu olsa gerek. Kariyerim için şimdilik bir şey söyleyemem ama kalıcılığım için, “umarım bu alanda kalıcı olabilirim” diye temenni ediyorum., “Bir Kevser Demirkıran vardı, şöyle güzel fotoğraf çekerdi” denmesi kişi için ne kadar güzeldir, öyle değil mi…

Gerçekleştirdiğiniz ve gerçekleştirmek istediğiniz fotoğraf projelerinizden bahseder misiniz?

Tam olarak gerçekleştirdiğim bir proje henüz yok. Evet bazı teklifler geliyor ve değerlendiriyorum mesela bunlardan biri İstanbul Street Style’ın hazırladığı ve benim katılamadığım Ghetto’da tanıtım amaçlı bir slayt şov yapıldı.
Trabzonda yaşıyorum ben… Şehirde moda fotoğrafında tek oluşum itibariyle bireysel sergi teklifleri geliyor ama işlerimin yoğunluğu nedeniyle bu gibi tekliflere açık olamıyorum. Açıkçası sergileri çok da kendi tarzıma yakın bulmuyorum, çünkü sonuçta moda fotoğrafı çekiyorum, öyle değil mi ? Bazen karma sergilere bir iki çalışmamı gönderiyorum, o kadar. Ama belki ilerde yine bir barda tanıtım şovu gibi bir şeyler düşünebilirim.
Daha çok Trabzon’un reklamını yapma ve şehrim için üretme derdindeyim ben. Kısa vadede şehrimizin tarihi yerlerinin tanıtımını da amaçlayan bir moda çekimi projem var. Umarım başarıyla tamamlayabilirim. Şehrimizin tanıtımına bir katkım olursa çok mutlu olurum.
Bu güzel röportaj ve kendimi anlatabilme fırsatı verdiğiniz için çok teşekkür ederim. Sevgiler…

Röportaj : Yasemin Tangören

Yasal Uyarı : Bu sayfadaki tüm yazı ve görseller, www.bisanat.com.tr ve eser sahibine ait olup , kısmen veya tamamen izinsiz olarak alınması, kopyalanması ve kullanılması, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’na göre suç teşkil etmektedir.