1 - Söyleşilerde genellikle ya özgeçmiş sorularak ya da örneğin
"fotoğrafçılığa nasıl başladınız?"
gibi bir soruyla başlanır. Bu geleneğe uymadan değişik bir soru ile
başlamak istemiyorum: Erdal Kınacı nasıl bir çocuktu; ne olmak istiyordu, ileriye yönelik düşünceleri var mı idi ?

Erdal Kınacı zeki ama pek akıllı olmayan bir çocuktu. Sağlık Memuru baba ve ev hanımı anneden olma üç kardeşin ortancası olarak yaşadı.

İlk öğretimden itibaren yaptığı resimlerle dikkat çekti. Lise yıllarında okulun bodrumunda atölye bile açılmıştı rahat resim yapabilsin diye.

Türkiye ikincisi olarak kazandığı üniversitede resim yapmayı bırakıp fotoğrafa başladı. Halen devam etmekte…

2 - Ülkemizde fotoğrafa ve fotoğrafçılara verilen değeri nasıl görüyorsunuz?

Görmek için bir şeyin az da var olması gerekiyor. Bu nedenle göremiyorum, yok öyle bir şey…

İnsanlar size bir şekilde yardımcı oluyorsa genellikle sizi televizyoncularla karıştırdıkları için oluyorlar.

Olur a bende ünlü olurum ben de televizyona çıkarım düşüncesi her zaman ilk sırada.

Ben sanat yapacağım , vereceğin poz sana bir şey kazandırmayacak sanat kazanacak deyin bakalım ne olacak?



3 - Digital fotoğraf makinalarının yaygınlaşması günümüzde ne gibi avantaj ve dezavantajlar oluşturmaktadır ?


Dijital fotoğraf tüm dünyada bir milat oldu. Öncesi ve sonrası konuşuluyor her yerde.

Bence çok iyi de oldu , bir sürü insan her şeyi kaydetmeye başladı. Yetenekli olup analogun pahalı olmasından uzak duran bir çok yetenek çıktı ortaya ben gidişten çok memnunum.


Üç beş yıla kadar dijital fotoğraf kendi cumhuriyetini yaratacak ve Türkiye fotoğraf deyince akla gelen birkaç kişinin hükümdarlığından kurtulacak.



4 - Bir fotoğrafın bakılabilir olmasını sağlamak gerçekten çok zordur.
Çekim anında sizin için olmazsa olmaz 3 kriter nedir?

Sadece benim için değil tüm fotoğraf çekenler için olması gereken doğru zaman , doğru malzeme ve doğru ışıktır. Bu kriterlerin doğruluğu kişiden kişiye hatta ekipmandan ekipmana değişir.

Güzel bir çiçek fotoğrafı çekeceksem rüzgarlı bir zamanda , öğlen vakti çiğ ışıkta , elimde geniş açı bir lensle gidersem amacıma ulaşamayacağım açıktır.



5 - Fotoğraflarınız içinde en çok sevdiğiniz ya da sizin için çok önemli
bir yeri olan eseriniz var mı?

Prag’ta Saray önünde bekleyen muhafızın çorabını çeken bir turiste attığı kaçamak bakışı yakaladığım bir fotoğrafım var ( Çek Cumhuriyeti Kültür Bakanlığı tarafından satın alındı) Anaı yakalamak adına çok sevdiğim bir fotoğraf…



6 - Günümüzde yükselişi yadırganamaz olan pc teknikleri hakkında
görüşleriniz nelerdir ? Fotoğraf kareleri daha etkin kılmak adına pc
tekniklerini kullanıyormusunuz?

PC Daha doğrusu PhotoShop veya benzeri fotoğraf işleyen programlar hakkında deneyimim az olmakla birlikte kullanıyorum.

İyi bir photoshop kullanıcısı olmayı çok isterim. Öğrenmeye gayret gösteriyorum.


PS ve benzeri programların dijital fotoğrafın olmazsa olmazı olduklarını düşünüyorum, dijital fotoğrafın makinadan çıktığı ham hali yüzüne bakılacak gibi değil.

Filmle özellikle dia pozitif ile kıyaslanamaz bile, ancak doğru PS işlemlerini yaptıktan sonra aradaki fark kapanıyor.


7 - Fotoğraf çekmeye nasıl başladınız ve fotoğraf çekmek size neleri ifade
ediyor ?

Üniversite yıllarında resim yapmaya vaktim kalmayınca fotoğraf makinemi edimiş ve fotoğraf çekmeye başlamıştım.

Şu an kendimi en mutlu hissettiğim anlar fotoğraf çektiğim anlar, yağmur çamur yorgunluk umurumda olmuyor…



8 - Karanlık odaların ruhu sizce dijital fotoğrafçılıkla öldürüldü mü?

Eski dinazorların yakıştırmasından başka bir şey değil söylediğiniz, nemli pis leş gibi kimyasal kokan daracık yerlerin ne ruhu olacakmış,

Karanlık oda denilen yerde zorlanacak yapacağın işleri bilgisayar başında rahat rahat yapmanın nesi kötü anlamıyorum.


Fotoğrafçılıkla baskıcılık birbirine karıştırıldığından oluyor bu yanılgı, iyi fotoğraf çekmek ile iyi baskı yapmak apayrı şeylerdir.

İster filme çek ister hafıza kartına kaydet ne önemi var?


Fotoğrafı çektikten sonra bunu basacak zanaatkar ister karanlık oda kullansın ister bilgisayar , benim istediğim gibi bassın gerisi umurumda olmaz…


9 - Başkalarının acısını fotoğraflamak konusu hakkında ne düşünüyorsunuz?

Fotoğraf bir belgeyse ve o anın fotoğraflanması gerekiyorsa düşünmeden yapılmasından yanayım.

Daha doğrusu vicdani bir meseledir bu, iç sesi dinlemek gerekir, öyle anlar olur ki insanın deklanşöre basmak aklına bile gelmez.

Birkaç ay önce sel sularına kapılıp ölen bir kadının cesedini fotoğraflayamadım, deklanşöre basamadım oysa 150 kilometreden fazla yol yapmıştım fotoğraflamak için, olmadı…


Söylediğim gibi vicdani bir durumdur ve kişiden kişiye değişir.


10 - Fotoğraf çekerken başınıza gelen bir olay ve ya yaşadığınız ilginç bir anı anlatır mısınız?

Seneler önce Türkkuşuna bağlı bir hava akrobasi grubunu görüntülemek için gittim, tek fotoğrafçıydım ve özel bir gösteri yapıp katolog bastırmak istiyorlardı, yanımda iki makine vardı ve havada 72 kare fotoğraf çektim, aşağı indiğimde her iki makinedeki filmin yerinden sıyrılmış olduğunu ve boşa deklanşör bastığımı anladım.


Gösteri ertesi gün tekrarlandı adamların nasıl olupta beni dövmediklerine hala şaşırıyorum…



11 - Son olarak söylemek istediğiniz bir şey var mı?

Teşekkür ederim.

Röportaj : Selin Özbudak, ilker Kavruk

Yasal Uyarı : Bu sayfadaki tüm yazı ve görseller, www.bisanat.com.tr ve eser sahibine ait olup , kısmen veya tamamen izinsiz olarak alınması, kopyalanması ve kullanılması, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’na göre suç teşkil etmektedir.